Czas czytania: 14 min
„Lekarz od wypadania włosów” - tak wpisują w wyszukiwarkę osoby, które widzą na szczotce więcej włosów niż zwykle i zastanawiają się, czy iść do dermatologa, endokrynologa czy trychologa. Ważniejsze od nazwy na drzwiach gabinetu jest jednak ustalenie, skąd problem się bierze, bo od tego zależy leczenie. Z tego artykułu dowiesz się, do jakiego lekarza się zgłosić, kiedy wypadanie powinno Cię zaniepokoić, jak wygląda diagnostyka - od rozmowy po trychoskopię - i kiedy można spodziewać się efektów leczenia.
Kto rozpoznaje i leczy łysienie?

Wypadaniem włosów może zająć się także lekarz rodzinny, ale przede wszystkim dermatolog albo endokrynolog. W Polsce trychologia nie jest specjalizacją lekarską; wśród specjalizacji lekarskich są m.in. dermatologia i wenerologia oraz endokrynologia (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 maja 2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, Dz.U. 2023 poz. 975). Rozpoznawanie chorób i ich leczenie - także chorób włosów i skóry głowy - to zadanie lekarza.
Przegląd napisany z myślą o lekarzach rodzinnych opisuje, jak postępować w ich gabinecie przy najczęstszych rodzajach łysienia, m.in. androgenowym, telogenowym i plackowatym (Dakkak i wsp., 2024). Z kolei wytyczne dotyczące łysienia typu żeńskiego i nadmiaru androgenów opracował zespół dermatologów i endokrynologów (Carmina i wsp., 2019).
Lek. Kamil Lewsza, lekarz medycyny rodzinnej i estetycznej, diagnozuje i leczy wypadanie włosów - przebieg konsultacji opisano niżej.
Jakie objawy powinny Cię zaniepokoić?
Na konsultację warto się wybrać, gdy włosy wypadają wyraźnie mocniej niż zwykle albo przez wiele miesięcy, gdy przerzedzenie się pogłębia, pojawiają się ogniska bez włosów albo na skórze głowy widać zaczerwienienie, łuszczenie, krostki czy strupy. W niektórych rodzajach łysienia mieszki włosowe ulegają trwałemu zniszczeniu (Ajmani i wsp., 2026), dlatego wczesne rozpoznanie ma znaczenie.
Łysienia bliznowaciejące to właśnie takie choroby: mieszki zastępuje w nich tkanka włóknista, a włosy zwykle już nie odrastają (Ajmani i wsp., 2026). Według przeglądu 235 prac (głównie badań obserwacyjnych i opisów przypadków) odróżnienie łysień bliznowaciejących od pozostałych bywa na wczesnym etapie trudne, a opóźnione lub błędne rozpoznanie może skończyć się nieodwracalną utratą owłosienia (Gowda i wsp., 2026).
Codzienne wypadanie kilkudziesięciu włosów jest normalne. Ścisłej granicy liczbowej nie ma: według innego przeglądu trudno ocenić, co jest jeszcze prawidłowe (Rebora, 2019).
Jeszcze inny przegląd, z 2020 roku, opisuje, że w łysieniu telogenowym włosy zaczynają mocniej wypadać zwykle 2-3 miesiące po czynniku wywołującym, np. po operacji albo chorobie z wysoką gorączką (Asghar i wsp., 2020). Wśród możliwych wyzwalaczy autorzy wymieniają też poród, zaburzenia pracy tarczycy, ciężkie niedobory białka, kwasów tłuszczowych i cynku, głodzenie oraz niektóre leki, a w ostrej postaci łysienia telogenowego w ok. 1 na 3 przypadki przyczyny nie udaje się ustalić (Asghar i wsp., 2020). Jeśli podejrzewasz związek z przyjmowanym lekiem, powiedz o tym lekarzowi - nie odstawiaj go samodzielnie. Według tego samego przeglądu ostre łysienie telogenowe ustępuje w ok. 95% przypadków, a gdy wypadanie trwa dłużej niż 6 miesięcy, mówi się o postaci przewlekłej (Asghar i wsp., 2020).
Dlaczego rodzaj łysienia ma znaczenie?
Wypadanie włosów to objaw, który może mieć różne podłoże - dlatego leczenie zaczyna się od ustalenia przyczyny. Każdy włos przechodzi cykl: faza wzrostu (anagen) trwa 2-5 lat i jest w niej ok. 90% włosów na głowie, a faza spoczynku (telogen) - 3-5 miesięcy, po których dochodzi do wypadnięcia (Asghar i wsp., 2020).
W łysieniu androgenowym mieszki stopniowo się zmniejszają, włosy stają się cieńsze i krótsze, a aktywnych mieszków ubywa - to proces postępujący (Liu i wsp., 2025). Pacjenci zauważają wtedy raczej przerzedzenie niż nasilone wypadanie (Rebora, 2019). Według europejskich wytycznych łysienie androgenowe jest najczęstszą chorobą przebiegającą z utratą włosów i dotyczy obu płci (Kanti i wsp., 2018). W metaanalizie badań z losowaniem minoksydyl - u mężczyzn i u kobiet - oraz finasteryd u mężczyzn działały w nim lepiej niż placebo (Adil i Godwin, 2017), ale nie wszyscy pacjenci na nie odpowiadają i nie wszyscy stosują je codziennie (Liu i wsp., 2025).
Prawidłowo w fazie spoczynku jest ok. 10% włosów, a przy łysieniu telogenowym trychogram (ocena pod mikroskopem kilkudziesięciu włosów wyrwanych z jednego miejsca skóry głowy) pokazuje ich ponad 25% (Asghar i wsp., 2020). Dlatego kilka miesięcy po czynniku wywołującym wypada ich więcej, a leczenie polega na usunięciu tego czynnika i wyrównaniu stwierdzonych niedoborów (Asghar i wsp., 2020). Łysienie telogenowe i androgenowe mogą występować razem (Rebora, 2019).
Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna - układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe (Blume-Peytavi i wsp., 2026). Przy podejrzeniu łysienia plackowatego lekarz kieruje do dermatologa, który prowadzi leczenie.
Jak lekarz szuka przyczyny łysienia?

Diagnostyka zaczyna się od rozmowy o objawach i oględzin skóry głowy i włosów; pomocne jest też obejrzenie ich pod powiększeniem (trychoskopia). W razie potrzeby lekarz zleca badania krwi, zależnie od objawów, żeby wykluczyć m.in. niedobory i zaburzenia hormonalne.
Wytyczne dotyczące łysienia typu żeńskiego podają, że jego ocena jest przede wszystkim kliniczna, czyli opiera się na wywiadzie i oględzinach (Carmina i wsp., 2019). Jeden z przeglądów proponuje, by najpierw ocenić, czy utrata włosów jest ogniskowa, ma określony wzorzec, czy jest rozlana (Katoulis i wsp., 2025).
Niemieckie wytyczne dotyczące łysienia plackowatego zalecają obejrzeć skórę w miejscach bez włosów pod kątem blizn, łuszczenia, zaczerwienionych grudek, krost i strupów, żeby wykluczyć inne choroby (Blume-Peytavi i wsp., 2026).
Trychoskopia jest nieinwazyjna i pozwala zobaczyć m.in. różnice w grubości poszczególnych włosów i cienkie włoski meszkowe, świadczące o miniaturyzacji, czyli zmniejszaniu się mieszków (Kuczara i wsp., 2024). Ci sami autorzy zalecają, by przy rozpoznawaniu łysienia androgenowego u kobiet uzupełnić wywiad i badanie lekarskie trychoskopią; u większości mężczyzn te dwa elementy mogą wystarczyć (Kuczara i wsp., 2024). Włoskie wytyczne dotyczące łysienia androgenowego opisują ją jako metodę stosowaną rutynowo: do rozpoznania i odróżnienia od innych chorób, oceny nasilenia i monitorowania leczenia (Alessandrini i wsp., 2020).
Według brytyjskich wytycznych przy łysieniu plackowatym diagnoza opiera się zwykle na wyglądzie ognisk i typowych cechach w badaniu (Harries i wsp., 2026). Trychoskopia, czyli obejrzenie skóry głowy pod powiększeniem, pomaga potwierdzić rozpoznanie i ocenić, czy choroba jest aktywna (Blume-Peytavi i wsp., 2026; Harries i wsp., 2026). O badaniach decyduje lekarz indywidualnie. Te same brytyjskie wytyczne uznają rutynowe badania krwi w łysieniu plackowatym w większości przypadków za zbędne - dobiera się je do objawów (Harries i wsp., 2026). Niemieckie wytyczne zalecają natomiast u chorych z łysieniem plackowatym badanie przesiewowe w kierunku chorób tarczycy, choć - jak same zaznaczają - co do rutynowego przesiewu nie ma zgody międzynarodowej (Blume-Peytavi i wsp., 2026).
Z kolei wytyczne dotyczące łysienia typu żeńskiego, wspomniane wyżej, zalecają u każdej pacjentki ocenić, czy nie ma nadmiaru androgenów (Carmina i wsp., 2019). Zakres diagnostyki zależy więc od tego, jaką chorobę lekarz podejrzewa.
Jak wygląda wizyta i jak się do niej przygotować?

Samo badanie z trychoskopią trwa ok. 10 minut, a cała konsultacja trychologiczna - ok. godziny. Obejmuje ona rozmowę o objawach, ocenę skóry głowy i trychoskopię - obejrzenie włosów i skóry głowy pod powiększeniem. Badanie trychologiczne wykonuje lek. Kamil Lewsza w Gdańsku (Maritime Hair Center) i w Płocku (Estetic Point).
Przygotowanie jest proste: myj włosy jak zwykle, bez dodatkowego mycia tuż przed wizytą. Bezpośrednio przed badaniem nie farbuj ich i nie nakładaj pudrów ani włókien maskujących przerzedzenie - mogą zmieniać obraz w trychoskopii. Jeśli masz aktualne wyniki badań, zabierz je - jeśli nie, lekarz w razie potrzeby zleci badania. Powiedz lekarzowi o przyjmowanych lekach i suplementach - nie odstawiaj ich samodzielnie.
Rozpoznanie nie musi paść na pierwszej wizycie, bo mogą być do niego potrzebne wyniki badań krwi albo dalsza diagnostyka. Plan terapii ustala się indywidualnie.
Jakie leczenie może zaproponować lekarz?
Leki na wypadanie włosów, np. minoksydyl czy finasteryd, mogą zostać przepisane po konsultacji - na razie w Gdańsku (Maritime Hair Center). Lek i dawkę dobiera lekarz indywidualnie.
Zabiegi osoczem bogatopłytkowym (PRP) i mezoterapię skóry głowy wykonuje się w Gdańsku, Gdyni, Baninie i Płocku. PRP bywa pierwszą metodą leczenia albo uzupełnieniem leków. Jak wygląda zabieg PRP na włosy krok po kroku, opisuje osobny artykuł.
Jeśli rozważasz przeszczep włosów metodą FUE, lekarz zawsze ocenia przed nim całą skórę głowy, także okolicę dawczą z tyłu - nie każda osoba z przerzedzeniem się do niego kwalifikuje. Lek. Kamil Lewsza wykonuje ten zabieg razem z zespołem Maritime Hair Center w Gdańsku.
Ceny w Gdańsku i Gdyni znajdziesz w cenniku, a w Płocku i Baninie - w Booksy gabinetów Estetic Point i Lala Clinic. Pozostałe metody opisuje strona Leczenie łysienia, a dane do umówienia wizyty są w zakładce Kontakt.
Kiedy można spodziewać się poprawy?
Efekty leczenia włosów - wyrównania niedoborów i stosowania leków - widać zwykle po 6-12 miesiącach, bo włos musi odrosnąć. Czas jest indywidualny i u każdego może się trochę różnić.
Z gabinetu
Wielu moich pacjentów myśli, że wystarczy jedna tabletka albo jeden zabieg i od razu będzie dobrze. Tymczasem odbudowa włosów to miesiące regularnej pracy - przy minoksydylu czy finasterydzie, ale też przy mezoterapii. Nic nie dzieje się magicznie, także po przeszczepie.
Po rozpoczęciu leczenia minoksydylem włosy mogą przez pierwsze tygodnie przejściowo wypadać mocniej - w małym badaniu retrospektywnym, czyli opartym na danych osób już leczonych (49 osób z łysieniem androgenowym, minoksydyl na skórę głowy, bez grupy kontrolnej), dotyczyło to pierwszych 12 tygodni (Bi i wsp., 2025). U każdego może to przebiegać inaczej. Jeśli wypadanie się nasila albo pojawia się ognisko bez włosów, pokaż to lekarzowi - nie przerywaj terapii na własną rękę.
Postęp ocenia się, porównując stan włosów przed leczeniem i po nim - najlepiej w trychoskopii. Wyniki różnią się między osobami.
Najczęstsze pytania o diagnostykę wypadania włosów
Dermatolog czy trycholog - do kogo iść z wypadaniem włosów?
Wypadaniem włosów może zająć się także lekarz rodzinny, ale przede wszystkim dermatolog albo endokrynolog. W Polsce trychologia nie jest specjalizacją lekarską; wśród specjalizacji lekarskich są m.in. dermatologia i wenerologia oraz endokrynologia (rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 maja 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 975). Leki na receptę stosowane w leczeniu łysienia dobiera lekarz.
Czy przed wizytą trzeba zrobić badania krwi?
Nie trzeba. Jeśli masz aktualne wyniki badań, zabierz je - jeśli nie, lekarz w razie potrzeby zleci badania. Ich zakres zależy od wywiadu i oględzin (Dakkak i wsp., 2024). Powiedz też o suplementach: w pracy z udziałem 6 zdrowych osób biotyna w dawce spotykanej w takich preparatach, przyjmowana codziennie przez tydzień, zafałszowywała wyniki części oznaczeń laboratoryjnych, m.in. hormonów tarczycy (Li i wsp., 2017).
Czy trychoskopia jest konieczna, żeby zacząć leczenie?
Trychoskopia nie jest warunkiem rozpoczęcia terapii, ale najlepiej ją zrobić, bo daje pełniejszy obraz. Według włoskich wytycznych w łysieniu androgenowym służy m.in. do rozpoznania, odróżnienia od innych chorób i monitorowania leczenia (Alessandrini i wsp., 2020). W gabinetach lek. Kamila Lewszy można ją wykonać w Gdańsku i w Płocku, w ramach konsultacji trychologicznej. O badaniach decyduje lekarz indywidualnie.
Czy wypadanie włosów może minąć samo?
Może - zależy to od przyczyny. Ostre łysienie telogenowe - np. po chorobie z wysoką gorączką, operacji albo porodzie - według przeglądu ustępuje w ok. 95% przypadków; gdy wypadanie trwa dłużej niż 6 miesięcy, mówi się o postaci przewlekłej (Asghar i wsp., 2020). Łysienie androgenowe jest natomiast procesem postępującym (Liu i wsp., 2025). Dlatego nasilone albo przedłużające się wypadanie warto pokazać lekarzowi.
Piśmiennictwo
- Dakkak M i wsp., Am Fam Physician, 2024. PMID 39283847
- Carmina E i wsp., J Clin Endocrinol Metab, 2019. PMID 30785992
- Ajmani A i wsp., J Am Acad Dermatol, 2026. PMID 43014419
- Gowda SK i wsp., Clin Cosmet Investig Dermatol, 2026. PMID 43005889
- Rebora A, Clin Cosmet Investig Dermatol, 2019. PMID 31686886
- Asghar F i wsp., Cureus, 2020. PMID 32607303
- Liu Y i wsp., Nat Rev Dis Primers, 2025. PMID 41068174
- Kanti V i wsp., J Eur Acad Dermatol Venereol, 2018. PMID 29178529
- Adil A, Godwin M, J Am Acad Dermatol, 2017. PMID 28396101
- Blume-Peytavi U i wsp., J Dtsch Dermatol Ges, 2026. PMID 41855094
- Katoulis AC i wsp., J Clin Med, 2025. PMID 40004726
- Kuczara A i wsp., J Clin Med, 2024. PMID 38610726
- Alessandrini A i wsp., G Ital Dermatol Venereol, 2020. PMID 33295740
- Harries MJ i wsp., Br J Dermatol, 2026. PMID 41234147
- Bi L i wsp., J Dermatolog Treat, 2025. PMID 40122142
- Li D i wsp., JAMA, 2017. PMID 28973622
Każdy zabieg medyczny wymaga indywidualnej kwalifikacji lekarskiej. Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji ze specjalistą.
lek. Kamil Lewsza
Medycyna estetyczna Gdańsk i Gdynia


